Humor.be.nl - humor a la carte, funny clips, mopjes en grappige cartoons

Politie : Hallo, met de Federale Politie... Beller: Ja, hallo, ik belle van oup een afgelegen landwegelken oum uir te melden da'k juust een zwane omvergereden hei. Wa moek'ik nou doen? Politie : Wel, 't is toch wildseizoen en voor zo'n bagatelle kome wij nu ni buiten..., je pluimt ze, ledigt ze en bereidt ze in de oven net zoals een eend of ander wild gevogelte... Beller: Ahja?? tes goed ... moar wa moek mee zijne moto doen??

Zijn echte naam is Samuel Clemens. Hij werd geboren in 1835 in Missouri (US) en overleed na een succesvolle carrière als schrijver en humorist in 1910. Hij heeft ook heel wat andere beroepen uitgeoefend zoals piloot, typograaf en journalist. Zijn romans echter hebben hem wereld beroemd gemaakt. Een aantal boeken van deze schrijver zijn: 'The Adventures of Huckelberry Finn' en 'The Adventures of Tom Saywyer'. Wij haalden een greep uit zijn meest humoristische uitspraken vertaald uit het engels: Een van de bewijzen van de onsterfelijkheid van de ziel is dat ontelbare mensen er in geloven. Het zijn dezelfde mensen die vroeger geloofden dat de aarde plat was. Dat God de mens geschapen heeft komt omdat de aap hem enorm is tegengevallen. Duitse wijn onderscheidt zich van azijn door het etiket op de fles. Men moet zich haasten om grond te kopen want er wordt er geen meer gemaakt. Het is door favoritisme dat men in het paradijs komt. Indien het door verdiens...

Baziel kwam weer een gat in de nacht thuis. Zei hij tegen Zulma: "Ieder ki dat er e kalant weggieng begosten d'andere kwood te klappen over zien vrouwe. 'k Zoen nie willen da ze van joen kwood klappen Zulma, zo 'k zien gebleven toe den latsten".

Baziel zag een pastoor met een 'col romain'. "Wa wil da zeggen, zo'n averechtse col?" vroeg hij. "Dit wil zeggen dat ik Vader ben" antwoordde de priester. " 'k Zien ik ook voder", zei Baziel, "mo'k dragen ik mien kol nie averechts." "Ja maar", lachte de pastoor, "ik ben Vader van duizenden". Zei Baziel: "Zoe je ton nie beter je broek averechts andoen?"

Toen Baziel thuis kwam vroeg Zulma: "Hoeveel heb je d'er nu weer gedronken?" Baziel: "Zulma, 'k gon ik ip café vor e pientje te drinken en nie vo te leren tellen".

Baziel werd ingeschreven als werkzoekende. Vroeg de ambtenaar: "En wat is je beroep?" Baziel: "Ik jagen ip everzwijns in Brugge". De ambtenaar: "Maar er zijn toch geen everzwijns in Brugge!" Baziel: "En worom peis je wel da'k moeten gon doppen?"

Baziel kwam thuis: een gat in de nacht en met een stuk in zijn kraag. Zonder sleutel, moest hij aanbellen. Zulma riep van achter de deur: "Is 't gie, Baziel?" En Baziel: "Hoe zoe dadde, kommen d'er hier nog andere ook dè?"